insomia in big city

normalne,moze byc

ze wzgledu na ogromne polacie wolnego czasu jetetm obecnie na etapie zwiedzania swojej glowy.wszystko co przezywam w srodku da sie jakos wytlumaczyc i znalesc tego przyczyne wiec czemu nie sprobowac.poniewaz wielkimi krokami zbliza sie okres czyli czas marudzenia pytan czy On napewno mnie kocha i rzeki zalow ze nikt jednak mnie nie rozumie i nie kocha blizej przyjrzalam sie swoim kompleksom.zawsze myslalam ze milosc leczy z kompleksow,a ja odwrotnie.kiedys zupelnie nie mialam takich problemow jak teraz.wrecz obsesyjnie porownuje sie do wszystkich lubianych i cenionych przez mojego faceta kobiet.tych z naszej rzeczywistosci i tych z ekranu.jestem chorobliwie zazdrosna o kazde slowo pochwaly z jego strony..ja porownuje sie i zawsze czuje przyplyw ogromnej fali beznadziei.nie wazne ze mam 20 lat i mam cialo ktore lubie.to wszystko mija gdy na horyzoncie pojawia sie inna.doszlo do tego ze czasem dochodze do wniosku ze nie jestem dla niego atrakcyjna,ze to nie milosc tylko przyjazn albo zwiazek z rozsadku,bo charakteru swietej nie mozna mi odmowic.nie wiem juz sama.musialam sie do tego przyznac bo duszenie tego w sobie bylo bez sensowne.druga sprawa to to ze on nie potrafi MI powiedziec ze ladnie wygladam,ze zrobilam cos dobrze,nie mowiac o romantycznym jeste dla mnie najwazniejsza.wiem ze jestem dla niego wszystkim ale tez czasem  chce to uslyszec a nie tylko szukac tego w jego oczach.to bardzo boli.

Niezatytułowany komentarz

12:10, 2007-08-13 .. Autor MalaMee

chyba nie ma idealnego, czy chociaż odrobinę zblizonego do ideału faceta. każdy, ale to kazdy ma jakiś feler... czasami się zastanawaim, czy to tak cieżko byc po prostu człowiekiem dla drugiej osoby
:(((